Devlet adamının gerçek değeri, onun varlığına değil, yokluğuna bağlı olarak anlaşılır…
Bugün 10 Kasım…
★★★
O gün, komşumuzdaki kadının ağıtları yükselirken, babam ve amcalarım “Komşuda birisi ölmüş” diye düşündüklerini anlatırlardı…
Sonrasında anladılar ki, Urfa sokaklarında her evden gelen ağlama sesleri duyuluyordu…
Atatürk’ün vefatıyla birlikte, her evde bir yas yaşanmıştı…
★★★
“Kemal öldü” haberi yayıldığında, uzak köylerdeki kadınların ocaklardaki külü havaya savurup “şivan” yaktıklarını babam sıkça hatırlatırdı…
O gün, en uzak yerleşim yerleri, kasabalar, köyler ve mezralar derin bir hüzünle sarmalanmıştı…
Vali, balkona çıkarak bir şeyler söylemek istemiş, ancak üç kez denemesine rağmen bir şey ifade edemeden geri dönmüştü…
★★★
Sonrasında ne olduğuna dair bir bilgimiz yok…
O insanların bazı torunları, Mustafa Kemal’in miras bıraktığı yüksek değerler yok edilip, kurumları ortadan kaldırıldığında, ilkeleri silinip atıldığında, buna sessiz kaldılar…
Paşa askerleri, onu aşağılayanlara teslim oldular…
Üniversitelerdeki akademisyenler, gençliğe vasiyetini duvarlardan indirdiler…
Sevdiği şehir olan Ankara’daki çiftliği bile şimdi büyük bir ihanetin sembolü haline gelmişken, şehirden bir ses çıkmadı…
Kendi partisi bile onu terk etti…
★★★
Ancak sevgi her daim ihanetten büyüktür…
Bugün sokaklara bakın, bulvarlara dikkat edin, balkonlara göz atın…
Saat dokuzu beş geçe, kenti dinleyin…
Çocukların gözlerindeki yaşları, öğretmenlerinin hüznünü, yüreklerdeki sevgiyi hissedin…
Ağlayan genci, kızı, çocuğu, babayı, anneyi görün…
★★★
Her şeye rağmen…
Her şeye rağmen Mustafa Kemal’in askerleriyiz…
Ve siz onu öldüremezsiniz, o gitti ama biz buradayız…
Merhum yazar Bekir Coşkun, Büyük Önder’i 10 Kasım 2015’te adeta bugünü anlatan bir yazıyla anmıştı.
Okuyucu Yorumları0
Bu habere henüz yorum yapılmamış. İlk görüşü siz paylaşın!
