(OSMANİYE) – Kahramanmaraş merkezli 6 Şubat depremlerinin üzerinden 3 yılı aşkın bir süre geçmesine rağmen Osmaniye’nin Sumbas ilçesindeki depremzedeler, hâlâ çadır ve konteynerlerde yaşamaya devam ediyor. 86 yaşındaki Hayriye Uçak, maddi imkânsızlıklar nedeniyle deprem evine kayıt yaptıramadığını dile getirerek, “Param yok diye sokaklarda mı yaşayacağım? 86 yaşında nereye gideceğim? Kapıda mı öleceğim? Barakada soğukta banyo yapıyorum; donuyorum, tir tir titriyorum” şeklinde konuştu.

Sumbas ilçesine bağlı Gafarlı Köyü Diniker Mahallesi’nde, 6 Şubat depremlerinde evleri yıkılan depremzedeler, barınacak bir yerleri olmadığına dikkat çekerek, yetkililerden yardım talep etti. Hayriye Uçak, gözyaşları içinde, parası olmadığı için evine yazılamadığını ve barakada veya çadırda kaldığını belirtti.

“PARAM YOK DİYE SOKAKLARDA MI YAŞAYACAĞIM”

Depremzedelerden Hayriye Uçak, ANKA Haber Ajansı’na yaptığı açıklamada, “Kahramanmaraş depreminde evim ağır hasar gördü. Başımı sokacak yerim yoktu, evim yıkılmasın diye mahkemeye başvurdum. Ancak mahkeme başvurumuzu reddetti ve evim yıkıldı; şimdi dışarıda yaşıyorum. Mahkeme masraflarını da ben ödedim, şimdi konteynerde ve çadırda kalıyorum. Yemeğimi dışarıda, yağmurda pişiriyorum. Bu yaşta böyle mi öleceğim? Evimin yapılmasını istiyorum. Yaşlılık aylığına sahibim ama bununla ne yapabilirim? Param yok diye sokaklarda mı yaşayacağım? 86 yaşında nereye gideceğim? Kapıda mı öleceğim? Barakada soğukta banyo yapıyorum, içim ısınmıyor; donuyorum, tir tir titriyorum. Ben böyle mi yaşayıp, böyle mi öleceğim? Ağlıyorum, yardım istiyorum; benim kimsem yok.” dedi.

“ÇİVİ DAHİ ÇAKILMADI”

Emekli depremzede Muhterem Uçuk, “Zor durumdayız, kışı zor geçirdik. Müteahhit bir türlü gelip başlamadı. Kaymakamlığın verdiği çadırda yaşıyorum. Üç yıldır çadırımın her tarafı yırtıldı. Konteyner verilmedi, çadırda yaşıyorum. Çivi dahi çakılmadı, müteahhiti bile görmedik. Yetkililerden bir an önce bu duruma el atmalarını istiyoruz; önümüzdeki kış için evimize ihtiyacımız var.” şeklinde konuştu.

Depremzede Sefer Uçuk, çadırda kaldıklarını belirterek, “Dört çocuğum, eşim var; bu durumda rezil olduk. Ev yapılması için hak sahipliğini kazandık ama Osmaniye’ye yirmi kez gittik, hiçbir sonuç alamadık. Biz böyle perişanız.” dedi.

“KIŞI BRANDANIN İÇİNDE GEÇİRDİM”

Kanser hastası Mehmet Güller ise üç yıldır mağdur olduklarını ifade ederek, “Ben onkoloji hastasıyım. Resmi kurumlara dilekçemizi verdik, ‘yapılacak’ diyorlar ama bir şey olmuyor. Üç yıl geçti, onkoloji hastasıyım; devletten bir iğne dahi destek almadım, sadece bir konteyner verildi. Tuvalet, banyo, mutfak yok. Zor durumdayız. Çadır verdiler ama akıyor. Ne kadar silikonlarsak silikona akıyor, zor bir durumdayız. Bizim çardağımız vardı, onu brandayla kapattık ama kışı da brandanın içinde geçirdim. Destek istiyoruz. Neden her yere yapılıyor da bize yapılmıyor? Sumbas ilçesi Gafarlı Köyü Diniker Mahallesi’nde yaşayan insanların hayatı, canı yok mu?” diye sordu.

Romatizma hastası Hatice Güller ise, “Bulaşık yıkayacak yerim yok; dışarıda, yağmurda bulaşık yıkıyorum. İltihaplı romatizma hastasıyım. Eşim ise onkoloji hastası oldu. Ne yapacağımı bilmiyorum. Doktorlar bana, ‘ömür boyu bu ağrıları çekersin’ diyor.” ifadelerini kullandı.