Ahmet Davutoğlu’nun Açıklamaları

Ahmet Davutoğlu, yaptığı yazılı açıklamada insanlığın köklü bir medeniyet kırılmasından geçtiğini belirtti.

Düşünce sistemlerinin sarsıldığını ifade eden Davutoğlu, yapay zeka ve teknolojik dönüşümün insan ile bilgi arasındaki ilişkiyi yeniden şekillendirdiğini vurguladı. Jeopolitik olaylar, savaşlar, soykırımlar ve artan ekonomik adaletsizliklerin, İkinci Dünya Savaşı sonrası kurulan uluslararası düzenin temellerini tehdit ettiğini dile getirdi.

Bu küresel değişim sürecinin yalnızca uluslararası sistemi değil, aynı zamanda bölgesel dengeleri, ulusal kurumları ve toplumsal yapıları da etkilediğini kaydetti.

Türkiye’nin bu kırılmaların merkezinde bulunduğunu ifade eden Davutoğlu, ülkemizin tarihi fay hatları üzerinde yer aldığını ve ciddi risklerle birlikte büyük stratejik fırsatlarla karşı karşıya olduğunu söyledi.

Önümüzdeki meydan okumalara yanıt verebilmek için gereken şartları sıraladı:

Herkese eşit işleyen adil bir sistem
İnsan onurunu esas alan demokratik hukuk düzeni
Düşünce özgürlüğüne dayalı özgün bir zihniyet dönüşümü
Farklılıkları ortak bir aidiyette buluşturan güçlü bir vatandaşlık bilinci
Tutarlı bir toplumsal ve siyasi ahlak anlayışı
Üreten ve rekabet eden bir ekonomi
Refahı topluma yayan sosyal adalet sistemi
Ehliyet ve liyakat temelinde işleyen devlet kurumları
Meşruiyetini yalnızca ve doğrudan millet iradesinden alan siyasal düzen
Dünyadaki büyük dönüşümleri doğru okuyabilen stratejik bir akıl

Türkiye’nin ihtiyaç duyduğu değişimin kapsamlı bir ahlak, zihniyet, kurum ve siyaset devrimi olduğunu savundu.

Günümüzde, bu temel şartların çoğunda ciddi bir gerileme yaşandığına dikkat çekti.

Düşünce ve bilim kurumlarının, özellikle üniversitelerin uluslararası rekabette her geçen gün aleyhlerine sonuçlar doğurduğunu belirtti. Yapay zeka devrimi karşısında Türkiye’nin takip eden bir ülke olma tehlikesiyle karşı karşıya olduğunu ifade etti. Üniversite mezunlarının sayısının artsa da eğitimin kalitesinin ve istihdamla uyumunun yeterince gelişmediğini ekledi.

Siyasal kutuplaşmanın toplumda ortak aidiyet bilincini zayıflattığını vurguladı. İnsanların birbirlerini rakip olarak görmeye başlamasıyla millet olma kimliğinin zayıfladığını ifade etti.

Yolsuzluk, kayırmacılık ve hesap vermezliğin ahlaki değerleri aşındırdığını ve yolsuzluk algısındaki gerilemenin kabul edilemez boyutlara ulaştığını belirtti.

İnsan hakları ihlalleri ve yargıya yönelik siyasi müdahalelerin adalete olan güveni sarstığını, bu durumun devlet ile vatandaş arasındaki güveni zayıflattığını söyledi.

Tarım ve sanayi gibi üretim ekonomisinin sorunlarının derinleştiğini, rant ve ayrıcalıklara dayalı servet transferlerinin sosyo-ekonomik uçurumları artırdığını dile getirdi.

Ehliyet ve liyakat ilkelerinden sapmanın devletin kurumsal kapasitesini zayıflattığını belirtti. Karar alma süreçlerinin kişisel iradelere dayandığını, bu durumun öngörülemezliğe ve bürokratik karmaşaya yol açtığını ifade etti.

Siyaset kurumunun derin bir itibar kaybı yaşadığını ve merkezi ile yerel yönetimlerdeki yolsuzluk iddialarının tüm siyasi kurumu etkilediğini kaydetti.

Milletvekili ve belediye başkanı transferlerinin normalleşmesinin, halkın iradesini anlamsızlaştırdığını, demokrasi ahlakına ve milli iradeye büyük bir darbe vurduğunu vurguladı.

Siyasetin dar çıkarların alanı haline gelmesi, nitelikli insanların siyasetten uzaklaşmasına yol açtığını belirtti. Çöl ikliminde gül ağacı yetişemeyeceği gibi, kirli bir siyasette de nitelikli siyasetçilerin yetişemeyeceğini ifade etti.

Bugünün durumu, siyasetin kirlenmesi, ahlaklı insanların kalmasının giderek zorlaşması ve toplumda geleceğe yönelik karamsarlığın derinleşmesidir.

2028 seçimlerine yaklaşırken, Türkiye’nin geleceği açısından iki tehlikeli senaryoya dikkat çekti. “Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi” ile güçlerin ayrılığı ilkesinin zayıflaması ve otoriterleşme eğilimlerinin artmasının, demokratik hukuk düzenini tehdit ettiğini ifade etti.

Bu tehlikenin herhangi bir cumhurbaşkanının şahsından bağımsız olduğunu, sorunların sistemsel bir nitelik taşıdığını belirtti. İlk kez partileri tarafından hazırlanan “Güçlendirilmiş Parlamenter Sistem”e geçişin Türkiye için zorunlu olduğunu savundu.

Gücün tek elde toplanmasının, Meclis’in denetim yetkisinin zayıflamasının ve bürokrasinin kişisel sadakate göre şekillenmesinin devleti kırılgan hale getirdiğine dikkat çekti.

Otoriter düzenin milli ve manevi değerler üzerinden meşrulaştırılmasının tehlikesine işaret etti. Bu değerlerin gücü sınırlama sorumluluğu taşıdığını vurguladı.

Bir diğer tehlike ise otoriterleşmenin doğurduğu öfkenin, rövanşist bir karşı iktidara dönüşme riskidir. Yoksullaşan ve adalet sistemine güvenini kaybeden bir toplumda biriken tepkinin, sert bir hesaplaşmaya yol açabileceğini belirtti.

Türkiye’nin ihtiyacının rövanş değil, adalet, tasfiye değil restorasyon, kutuplaşma değil toplumsal barış olduğunu ifade etti.

Partisinin kurulduğu günden itibaren bu iki karanlık senaryodan kaçınma mücadelesi verdiğini belirtti.

Siyasi ahlakın temel ilke olduğunu ve tüm siyasetlerinin pusulasının ahlak, liyakat ve dürüstlük olduğunu söyledi.

Eski partisi içinde çabalarının sonuç vermemesi üzerine, yolsuzluklar ve yasaklarla anılmamak adına demokrat muhafazakar bir alternatif oluşturma amacıyla Gelecek Partisi’ni kurduklarını ifade etti.

Güçlü ve ahlaklı bir alternatifin iktidarı daha dikkatli davranmaya yönlendireceğine inandığını ekledi.

Gelecek Partisi, kurulduğu andan itibaren siyasi baskılarla ve medya manipülasyonlarıyla mücadele etti. Teşkilat mensuplarının işlerini kaybettiğini, partinin kurucu üyelerinin saldırılara maruz kaldığını belirtti.

Ancak buna rağmen sağlam bir siyasi vizyon ortaya koyduklarını ve kapsamlı eylem planları hazırladıklarını söyledi.

2021 yılında, “Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi”nin zorunlu kıldığı ittif