Sağlık Bakanlığı’nın 1 Kasım 2026 tarihi itibarıyla aile hekimlerine görüntülü muayene randevusu açma kararına İstanbul Aile Hekimliği Derneği (İSTAHED) tepki gösterdi. Dernek, hekimlerin mevcut iş yüküne dikkat çekerek, bu zorunlu uygulamanın sağlık hizmetlerinde aksamaya neden olabileceği ve sağlıkta şiddet riskini artırabileceği konusunda uyardı.

ANKARA (İGFA) - Sağlık Bakanlığı’nın uygulamayı başlatması, aile hekimlerinin iş yükü ve çalışma koşulları göz önüne alınmadan gerçekleştirildiği gerekçesiyle tartışmalara yol açtı. İSTAHED Yönetim Kurulu, bu düzenlemenin eleştirilmesi gerektiğini savunuyor.

“AİLE HEKİMLERİNİN İŞ YÜKÜ ZATEN ÇOK YÜKSEK”

İSTAHED’in açıklamasında, 2025 yılı verileri doğrultusunda Türkiye'deki hekimlerin yaklaşık yüzde 12'sini aile hekimlerinin oluşturduğu, ancak toplam poliklinik hizmetlerinin yüzde 40'ını sağladıkları ifade edildi. Bir aile hekiminin yılda ortalama 15 bin 530 poliklinik hizmeti sunduğu ve mevcut yoğunlukta uzaktan muayene hizmetlerinin etkin bir şekilde sağlanmasının zor olduğu belirtildi.

SAĞLIKTA ŞİDDET UYARISI

Görüntülü muayene sisteminin zorunlu hale getirilmesinin sağlık hizmetlerini olumsuz etkileyebileceği açıklanarak, hekimler ile hastalar arasında karşılaşmaların sağlıkta şiddet olasılığını artırabileceği vurgulandı.

Dernek, toplumda sağlık okuryazarlığının artırılması ve aile hekimlerinin iş yükünün OECD ülkeleri düzeyine çekilmesi gerektiğini öne sürdü. Ayrıca 2022 yılında yayımlanan Uzaktan Sağlık Hizmetlerinin Sunumu Hakkında Yönetmelik'in aile hekimliği uygulamalarına ne ölçüde uyum sağlayacağı konusunda belirsizlik olduğuna da dikkat çekildi.

“RANDEVULAR HEKİMLERİN ÇALIŞMA PLANINA GÖRE OLUŞTURULMALI”

İSTAHED, Sağlık Bakanlığı’nın aile hekimlerinin MHRS çalışma planlarına müdahale ederek görüntülü muayene randevularını tanımlamasına eleştirdi ve yoğun muayene saatlerinde hekimler ile hastalar arasında sorunlar yaşanabileceğini dile getirdi.

Dernek ayrıca, görüntülü muayene randevularının, uygun koşullara sahip hekimler tarafından kendi programlarına göre düzenlenmesi gerektiğini önerdi.

Açıklamanın sonunda, saha temsilcilerinin görüşleri alınmadan hayata geçirilen düzenlemelerin etkili olmasının zor olduğu vurgulanarak sağlık politikalarının sahada çalışan hekimlerin öneri ve değerlendirmelerine göre şekillendirilmesi gerektiği ifade edildi.