Haber: Belçim KILIÇKIRAN/Kamera: Gencer KETEN

(İSTANBUL) Bu bayramda, bazı vatandaşlar tarafından bir kuru simit ve ücretsiz ulaşım ile gezilebilecek yer olarak nitelendirilen Eminönü, yine kalabalık bir görüntü sergiledi. ANKA muhabiri, bayramın nasıl geçtiğini sorduğu vatandaşlardan ilginç yanıtlar aldı. Bir vatandaş, kurbanlık almanın yanı sıra evine çikolata bile alamadığını ifade ederek, “Adı bayram. Bayram diye bir şey kalmadı. Sadece ekonomik değil, psikolojik olarak da yıkık insanlar” dedi. Diğer bir vatandaş ise, en büyük banknot olan 200 liranın çekirdek parası haline geldiğini belirterek, “Böyle gitmez. Yönetenler hatalarını anlayacaklar, çekip gidecekler” sözlerini sarf etti. Alım gücünün düşmesinden şikayet eden başka bir vatandaş da, “Eskiden tek başıma çalışıyor, dört çocuğumu okutuyordum. Şimdi beş kişi çalışıyoruz. İki de eleman çalıştırıyoruz. Yedi kişiyle geçinemiyoruz” dedi.

Ekonomik sıkıntılar nedeniyle memleketine gidemeyen ve tatile çıkamayan vatandaşlar, İstanbul’da bayramı geçirmenin yollarını arıyor. Ücretsiz toplu taşıma imkanı, kişiselleştirilmiş İstanbulkart sahiplerine sunulurken, İETT otobüsleri, metrobüs, metro ve İstanbulkart entegrasyonuna dahil tüm toplu ulaşım araçlarından faydalanma fırsatı sunuluyor. Bu durum, İstanbul’da toplu taşıma merkezlerine yakın bölgelerde yoğunluğa neden oluyor. Eminönü, bu bayramda da kalabalık bir mekan olarak öne çıkıyor. ANKA muhabiri, burada vatandaşlara bayramın nasıl geçtiğini sordu ve yanıtlar şöyle oldu:

“İNANIN EVE ÇİKOLATA ALAMADIM”

“Eskiden emekli maaşımızla çocuklarımıza harçlık veriyorduk. İnanın ki eve çikolata almadım. İyi bayramlar. Bayram adı bayram ama bayram diye bir şey kalmadı. İyi günler yaşarsak bayram o zaman tatlı olacak diye düşünüyorum. Ne kurbanı? Maalesef, maalesef yani. Normal ya, sıradan bir gün. Bayramın adı bayram dedim ya. Hani bu bahaneyle kızım geldi, sadece sohbet ettik bu kadar.”

“İNSANLAR SADECE EKONOMİK OLARAK DEĞİL, PSİKOLOJİK OLARAK DA YIKIK”

“Sadece ekonomik değil, psikolojik olarak da yıkık insanlar. Vallahi gerçekten şu anda ne modumuz var, ne bir tadımız var, ne tuzumuz. Para meselesi çözülür ama o psikolojik yıkıntı… Direncimiz olmasa belki de intihar etme noktasına geliriz. Yani umudumuzu kaybetmeyelim. Toparlanacağız. Bir şekilde mücadele edilirse toparlanır diye düşünüyorum. İllaki o mücadele şart. Sonra yoğun bakımdan çıkan hasta gibi düşünelim. Olacak diyorum gene de.”

“Ekonomi olarak zaten iyi demek mümkün değil. Kimse iyi diyemez. Çünkü emeklinin aldığı maaş belli, çalışanın maaşı belli. En büyük paramız ne kadar? 200 lira, değil mi? Çekirdek parası. Hiçbir şey yapamazsın bu parayla. İyi değil yani. Harçlık verebildiniz mi? Verdik tabii, canım. İster istemez verdik ama torunlar bekliyor çünkü.”

“GÖNLÜMÜZ ZENGİN AMA DURUMLAR BELLİ”

“İster istemez çocuklara hediye almak için bile hesap kitap yapmak zorunda kalıyoruz. Oysa gönlümüz çok zengin ama durumlar belli. Emekli bir insanın eğer bir yan geliri yoksa sadece emekli maaşıyla elbise alması, harçlık vermesi mümkün değil. Şartlar o kadar pahalandı ki, daha da kötüye gidiyor. Nasıl olacak? Vallahi düzelecek, böyle gitmez. Yönetenler bunu düşünecek, hatalarını anlayacaklar ve çekip gidecekler.”

“Şimdi çalışana iş var. Açık konuşuyorum. Yani çalışana iş var. İnsan bütçesine göre gezdiği zaman zaten biliyorsunuz. Şimdi bakıyor adam, bu apartman benim niye değil? Şimdi eşime sorayım. Kızlarım var. Allah’a şükürler olsun biz geçiniyoruz. İlla lüks yerlere gitmek gerekmiyor ki. Lüks otellere de gitmek gerekmiyor. Bak şimdi benim kızım, bu da çalışıyor. Bunun yanına da eleman lazım. Eşimin yanına da eleman lazım. Bizim yanımızda çalışmıyorlar. Az maaş diyorlar, yetmiyor diyorlar. Azı bulamayan çoğu bulabilir mi?”

“ŞU ELLERİME BAK NASIRLAŞTI”

“Aldığım aylık 20 bin lira. Yani beyefendi biraz önce söylüyor ya benim durumum çok iyi, maaşım çok iyi. Şu ellerime bakın nasırlaştı. Ben iki tane çocuk okuttum zorla. Şu an iki tane torunum var. İstediklerini alamıyorum. 4 bin lira bayram ikramiyesi verdiler bize. O parayla bir markete gidiyorsanız, bir market düzemiyorsunuz.”

“OKUMUŞ İNSANLAR NEDEN BOŞTA?”

“Bu kadar gençler işsiz, boş. Sen o insanların haklarını ver. Okumuş insanlar neden boşta? O insanların gerçekten hakları verilmiş olsa o insanlar çalışır. Ben mecburdum çalışmaya. 30 yıl çalışıp emekli oldum. İnan, emekli aylığım 14 bin lira bağlandı, ağladım. Çünkü gerçekten çok emek verdim. Ben bu devlete (iktidara) asla oy vermedim. Asla da vermem.”

“Kurban kesemedik maalesef. İnşallah ileriki zamanlarda nasip olursa. Kesmedik. Kurban eti de getiren olmadı zaten. Her şey azaldı. Yani yeme içme anlamında. Bugünkü Eminönü kalabalığını ulaşımın ücretsiz olmasına bağlıyorum. Biz bile bunu değerlendirdik. Emekliyiz sonuçta.”

“İşte emekli maaşıyla nasıl geçiniliyorsa. Bugünü bir değerlendirelim istedik. Çıktık geldik işte öyle. Yani istediğimiz her şeyi alamıyoruz. Birini alsan üçüne bakıyorsun. Alamıyorsun yani. Her şey ona göre. Keşke herkes alabilse, herkesin gücü yetebilse, herkes istediği gibi gezebilse. Neyse işte böyle.”

“İNSANLARIN YÜZÜNÜN GÜLDÜĞÜNÜ GÖREMİYORUM”

“Tabii ki bayram daha da güzel geçebilir ama güncel olaylar, ekonomik sıkıntılar bizlerin canını sıkan şeyler. İnsanların yüzünün güldüğünü göremiyorum. Eski enerji yok. Yani toplum olarak. Ben hakikaten çok bayramı bayram gibi yaşadığımı düşünmüyorum. Eskiden bir heyecan vardı, bir samimiyet vardı. Hemen hemen her şeyi alamasak da eskiden daha iyi maddi gücümüz vardı. Giderek azalıyor. Dediğim gibi, bak ben duyarsız kalamıyorum. Güncel karmaşıklar, mevzular; özetleyerek söylemek istiyorum. Canımızı sıkmıyor değil. Hakikaten ben çok etkileniyorum şahsen. Keşke daha huzurlu bir memleketimiz olsa.”

“NAÇİZANE NEFES ALDIĞIMIZA ŞÜKREDİYORUZ”

“Bir çoğumuz kırmızı et zaten alınamıyor biliyorsunuz. Kurban dediniz, kurban yok, kesmedik. Şöyle ki naçizane olabildiğince nefes alıyorsak ona bile şükrediyoruz. İnanın ki öyle bir durumdayız. Fazla olumlu konuşamayacağım. Ne anlatayım sana? İstanbul’a Kıbrıs’tan geldik. İlk defa böyle bir kalabalıkla karşılaştık. (Niye sizce bu kalabalık?) Yoksulluk biraz. İnsanların, gezeceği