CHP’nin uzun yıllardır yaşadığı seçim yenilgilerinin ardından, yerel seçimlerde beklenmedik bir başarı elde etmesi siyasette ciddi sonuçlara yol açabilir. Bu durumun ipuçları seçimden kısa bir süre sonra ortaya çıkmıştır. İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu ve ekibi, değişimin önemli bir aktörü olduklarını hatırlatmışlardır. Medya, İmamoğlu’nun başarısının merkezinde olduğunu vurgulamaktadır. Ankara’ya odaklanan CHP Genel Başkanı Özgür Özel ve eşbaşkanlık algısının unutulması, partiyi karmaşık bir duruma sürüklemiştir. İstanbul ve İmamoğlu’nun yeniden merkezde olması için çaba harcanmaktadır. “EkremEdit” hesabı, bu amaca ulaşmak için oluşturulmuş belirleyici bir hesaptır.

Eski CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu, partinin kısa sürede yaşadığı başarıya karşın Özgür Özel’in Cumhurbaşkanı Erdoğan’la görüşmesine tepki göstermiştir. Kılıçdaroğlu, sarayla mücadele etmenin önemli olduğunu vurgulamış ve siyasi bir tavır sergilemiştir. Kılıçdaroğlu, geçmişteki siyaset trendini devam ettirmeyi savunmaktadır. Ancak bu tavrın CHP’ye başarı getirmediği ve halkta hayal kırıklığına neden olduğu göz ardı edilmemelidir.

İçerideki muhafazakâr siyasetçilerle oluşturulan suni ittifakların CHP’nin başarısında etkili olduğunu düşünen Kılıçdaroğlu, kendisinin bu yolu açtığını ancak diğerlerinin faydalandığını söylemektedir. Parti içindeki değişim, farklı siyasi görüşlerin çatışmasına neden olmuş ve gelecekte daha karmaşık durumların yaşanabileceğini işaret etmektedir. Özgür Özel’in parti içinde Burcu Köksal’ın yerine Murat Emir’i getirerek yaptığı hamle, parti içi oyunda güçlü bir pozisyon aldığını göstermektedir.

Almanya’da ise İsrail’in Gazze’deki soykırımına destek veren politikalar eleştirilmektedir. Alman polisinin, Yanis Varoufakis’in DiEM25 tarafından düzenlenen Filistin Kongresi’ni engellemesi tepkilere yol açmıştır. Varoufakis, Almanya’da yasaklanan konuşmasının videosunu yayınlayarak antisemitizm suçlamalarına karşı çıkmış ve Almanya’nın Holokost’tan kaynaklanan tarihi sorumlulukları ile ilgili önemli bir soruya cevap vermesi gerektiğini belirtmiştir. Bu durum, Almanya’nın dış politikasında ciddi bir çelişki olduğunu ortaya koymaktadır.