CHP İzmir Milletvekili Rahmi Aşkın Türeli, nisan ayı enflasyon verilerine yönelik değerlendirmesinde, yılın ilk dört ayında yaşanan enflasyonun, ekonomi yönetiminin yıl sonu hedeflerini gerçek dışı hale getirdiğini ifade etti. Türeli, “Gerçeklikten kopmuş bu makroekonomik hedefler üzerinden iyimser senaryolar oluşturmak mümkün değil” şeklinde konuştu.

Türeli, Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından açıklanan nisan ayı enflasyon verilerine ilişkin yazılı bir açıklama gerçekleştirdi.

TÜİK verilerine göre, Ocak-Nisan dönemine ilişkin enflasyon oranının yüzde 14,64 olarak belirlendiğine dikkat çeken Türeli, bu durumun Orta Vadeli Program (OVP) ve Merkez Bankası raporlarındaki projeksiyonlarla çeliştiğini vurguladı. Türeli, yıllık hedefin çok erken bir dönemde tüketilmesinin rasyonellik iddiasına zarar verdiğini belirtti ve şu şekilde değerlendirmelerde bulundu:

“Bu tablo, ekonomi yönetiminin 2026 yılı için Orta Vadeli Program (OVP) ve Merkez Bankası Enflasyon Raporlarında ısrarla vurguladığı yüzde 16’lık yıl sonu hedefini matematiksel olarak sorgulanır hale getiriyor. Yılın henüz ilk dört ayı geçerken yıllık hedefin neredeyse tamamının tüketilmiş olması, ekonomi kurmaylarının rasyonel zemin iddiasını ciddi anlamda zayıflatıyor.”

“Önümüzdeki 8 ay için gereken oran sadece bir temenni”

Türeli, hükümetin yüzde 16’lık yıl sonu enflasyon hedefine ulaşabilmesi için gerekli teknik hesaplamaları sunarak, mevcut piyasa koşullarında bu hedefin ulaşılmaz olduğunu vurguladı. Türeli, şu ifadeleri kullandı:

“Mevcut veriler ışığında, yüzde 16 hedefine ulaşabilmek için önümüzdeki 8 ayda toplam enflasyonun yalnızca yüzde 1,18 olması gerekiyor. Bu da demek oluyor ki, önümüzdeki 8 ay boyunca aylık ortalama enflasyonun binde 1,5 seviyesinde seyretmesi lazım. Mevcut piyasa dinamikleri, fiyatlama davranışları ve kur baskısı göz önüne alındığında bu oran, yalnızca kağıt üzerinde bir temenniden ibaret.”

Yılın ilk dört ayı geride kalmışken yıllık hedefin neredeyse tamamının tüketilmiş olması, ekonomi kurmaylarının rasyonel zemin iddiasını ciddi şekilde zayıflatıyor. Gerçeklikten kopmuş bu makroekonomik hedefler üzerinden ekonomideki karar alıcılara gerçekçi bir perspektif sunmak ve Türkiye ekonomisinin geleceğine dair iyimser senaryolar geliştirmek mümkün değil. Mevcut verilerle hedeflerin uyumsuzluğu, iktidarın ekonomi projeksiyonlarını teknik bir analiz olmaktan öteye taşıyarak ironik bir söylem düzeyine indiriyor.