Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM) Suça Sürüklenen Çocukları Araştırma Komisyonu, çocukların suça yönelimini engellemeye yönelik yeni bir rapor hazırladı. Uzun süredir süren çalışmaların ardından komisyon, raporunu tamamladı. Sabah gazetesinde yer alan habere göre, rapordaki önerilerin öne çıkan başlıkları şu şekilde sıralandı:

12’DEN 10’A DÜŞECEK

Cezasızlık algısını ortadan kaldırmak amacıyla, 15-18 yaş aralığında kademeli ceza indirimi ve denetimli serbestlik uygulamalarının kapsamının daraltılması önerilmektedir.

Ağır suçlar için ceza indirimlerinin sınırlandırılması ve hâkim takdirine bırakılması gerektiği vurgulanmaktadır.

Ceza sorumluluğu yaşının 12’den 10’a düşürülmesi önerilmektedir.

Çocuk tedbir kararlarının sistematik olarak izlenmesi, kurumlar arası koordinasyonun güçlendirilmesi ve süreçlerin ihtisaslaşmış mahkemeler aracılığıyla yürütülmesi gerektiği ifade edilmektedir. Ayrıca, tedbir yükümlülüklerine uymayan aileler için yaptırım mekanizmalarının oluşturulması önerilmektedir.

AİLEYE CEZA

Çocukların suça yönelmesinde en önemli faktör olan aile ile ilgili şu öneriler sunulmuştur:

Ailelerin sürece aktif katılımını sağlamak için gerekli mekanizmaların oluşturulması önemlidir. Ayrıca, ailelere yönelik eğitim, rehberlik ve bilinçlendirme programlarının yaygınlaştırılması gerekmektedir.

Belirli durumlarda ebeveyn sorumluluğunu artıracak idari veya cezai yaptırımlar getirilmesi gerektiği belirtilmektedir. Yüksek riskli aile ortamlarında çocukların korunmasına yönelik daha etkin tedbirlerin uygulanması gerektiği ifade edilmektedir.

KURUMLAR ARASI KOORDİNASYON

Okullarda temel hukuk, sorumluluk ve toplumsal kuralların öğretildiği derslerin müfredata dahil edilmesi gerektiği vurgulanmaktadır.

Akran zorbalığı, sosyal medya etkisi ve suç farkındalığı konularında eğitimlerin artırılması önemlidir.

Okul-aile işbirliğinin sistematik bir hale getirilmesi gerekmektedir.

Okul terki ve risk altındaki çocukları erken tespit eden mekanizmaların kurulması önerilmektedir.

Çocuk mahkemeleri, savcılıklar ve kolluk birimlerinde ihtisaslaşmanın artırılması gerektiği belirtilmektedir.

Kurumlar arasında zorunlu koordinasyon ve veri paylaşım mekanizmalarının kurulması gerekmektedir.

Yerel yönetimler ve sivil toplum kuruluşlarının sürece daha aktif katılımı sağlanmalıdır.

Çocuklara yönelik süreçlerin tek merkezden izlenebileceği bir takip sistemi oluşturulması önerilmektedir.

RİSK ANALİZİ VE TAKİP

Risk altındaki çocukların erken aşamada tespit edilmesine yönelik sistemlerin kurulması önemlidir.

Mahalle ve bölge bazlı sosyal risk analizlerinin yapılması gerektiği vurgulanmaktadır.

Çocukların sosyal, sportif ve mesleki faaliyetlere yönlendirilmesi önerilmektedir.

Suça sürüklenme riski yüksek olan çocuklar için bireysel takip ve rehberlik mekanizmalarının geliştirilmesi gerekmektedir.