Kahramanmaraş merkezli 6 Şubat depremlerinin ardından Malatya Beydağı Geçici Barınma Merkezi’nde kalan depremzedeler, 31 Ağustos itibarıyla konteynerlerden çıkmaları yönünde tebligat aldıklarını ifade ederek, gidecek yerlerinin olmadığını belirtti. Aralarında engelli bireyler ve çocuklu ailelerin de bulunduğu depremzedeler, “Devletimiz bize sahip çıksın, verilen sözler yerine getirilsin” çağrısında bulundu. Gözyaşları içinde yaşadıklarını anlatan engelli Yaşar Ateş, “‘Çıkın’ diyorlar, ‘boşaltın’ diyorlar. Tamam, çıkalım da nereye gidelim? Neremiz var ki gidelim?” diyerek durumlarını dile getirdi.

Malatya Beydağı Geçici Barınma Merkezi’nde yaşayan depremzedeler, kendilerine gelen tebligatların ardından, çıkmaları için yeterli ekonomik duruma sahip olmadıklarını söyledi. Engelli bireylerin ve çocuklu kadınların yaşadığı çaresizlik, ANKA Haber Ajansı’na aktarıldı.

Engelli Zuhal Gülaydın, yalnızca kendi adına değil, tüm sakinler adına seslendiğini vurgulayarak, “Burada bizi 31 Ağustos’ta çıkartacaklar. Ama bizim gidecek hiçbir yerimiz yok. Engelli olarak da gidecek yerimiz yok. Asgari ücretle geçinen kişilerin de yeri yok. Bizim sesimizin duyulmasını ve yardım edilmesini istiyoruz. ’31 Ağustos’ta burası boşaltılacak’ denildi. Herkes boşaltacak. Bize bir bilgi veren de yok. Sadece kapıya kâğıt gönderiyorlar ama o kâğıtlar daha bize gelmedi. O yüzden bizim gidecek yerimiz yok” dedi.

“Engelli hastamın yüzde 96 raporu var”

Eşi engelli olan Eyüp Ateş, kapılara haber vermeden kâğıt yapıştırıldığını belirterek, “31 Ağustos’ta burayı boşaltacaksın’ diyorlar. Nereye gideyim ben? Engelli hastamın yüzde 96 raporu var. Emekliyim, 14 bin lira maaş alıyorum, eşimin engelli bakım maaşıyla birlikte 24 bin lira elimize geçiyor. Ancak bu parayla geçinmek çok zor. Evimiz yok, deprem sonrası bir sığınakta kalıyorduk. Bizi 2023 yılında dışarı çıkardılar. Dört ay Elazığ’da kaldık. İnan, gidecek hiçbir yerimiz yok. Madem bizi buradan çıkarıyorlar, babamın arsası var. İki konteyner versinler, oraya koyarım. Dağın başında otururum, başka yapacak bir şeyim yok” dedi.

“Çıkalım da nereye gidelim?”

Engelli Yaşar Ateş, “Beni görüyorsunuz. Halimi görüyorsunuz. Nereye gideceğim? Gidecek yerim yok. Bize yer versinler, gidelim. Yoksa ben burada mecbur değilim, zor durumda kalmaya. 10 yıldır engelliyim. Bypass ameliyatından sonra böyle oldum. Yetkililerden bize bir yer versinler, sonra çıkartsınlar. ‘Çıkın’ diyorlar, ‘boşaltın’ diyorlar. Tamam, çıkalım da nereye gidelim?” şeklinde hissettiği belirsizliği dile getirdi.

“Bir yer versinler, biz gidelim”

Depremde evi yıkılan ve eşyaları göçük altında kalan Belgin Çakmak ise, “Evimiz depremde yıkıldı, eşyamız yok. Bizi çıkartıyorlar. Nereye gidelim? Bir yer versinler, biz gidelim. Hak sahibiyim, ama daha ev verilmedi. Ne zaman yapılacak, ne zaman bitecek bilmiyoruz” dedi.

“Çocuğumla konteynerdeyim, kiracıydım”

Konteynerde çocuğuyla birlikte kalan Berfin Düzgün, “Gidecek bir yerim yok. Kiracıydım, evim ağır hasarlıydı. Şu an beni çıkartsalar, gidecek yerim yok. Devletimizden bir konteyner talep ediyoruz. Başımızı koyacağımız bir yer olsun” ifadelerini kullandı.

“Lütfen bize destek olsunlar”

Engelli bir çocuk annesi Sare Piyade, “Buradaki insanların perişan edilmesini istemiyoruz. Biz çoğumuz kiracıyız, evlerimiz yıkıldı. 31 Ağustos’a kadar boşaltılacak deniyor. Kime sığınacağız? Devletimizden destek bekliyoruz. Verilen sözlerin yerine getirilmesini istiyoruz. Kolay değil, engelli çocuk annesi olmak. Lütfen bize destek olsunlar” diyerek durumu özetledi.