Aydın ilinin Karacasu ilçesine bağlı Kalemler Mahallesi’nde yaşayan Fenerbahçe taraftarı Şeref Bahçe, futbola gönülden bağlı olduğu takımı 1984-1985 sezonunda şampiyon olduğu zaman, o yıl doğan oğluna “Fener” ismini vermiştir. Bu başlık altında, hayatını ve Fenerbahçe sevgisini nasıl şekillendirdiğini asıl olarak ortaya koyacak bir hikaye yer alıyor. Daha bebekken babasının Kınalıadesi sarı-lacivertli takımın taraftarı olan Bahçe, zamanla bu takımın peşinden koşan bir fanatik haline gelmiştir.

DOĞUŞTAN FENERBAHÇELİ

Fener, babası gibi sarı-lacivertli takımın bir destekçisi haline gelmiştir. Fenerbahçe’nin maçlarıyla büyüyen Bahçe, takımının galibiyetleriyle sevinirken mağlubiyetlerinde derin bir üzüntü hisseder. Adı ve soyadıyla özdeşleşen bu tutku, ona büyük bir kimlik kazandırmıştır. Tarım işçisi olarak geçimini sağlayan Bahçe, evli ve üç çocuk babasıdır. Fenerbahçe’nin formasını veya polarını giymekten asla vazgeçmemekte ve bu durumu bir yaşam biçimi olarak kabul etmektedir.

Bahçe, Anadolu Ajansı (AA) muhabirine yaptığı açıklamada, bu ismi taşıdığı için duyduğu mutluluğu dile getirerek, “Fenerbahçeli olmak benim için büyük bir gurur ve sevinç kaynağı,” demiştir. Ancak, İstanbul’u görme hayalini gerçekleştiremediğini de sözlerine eklemektedir. Onun en büyük hayali, Fenerbahçe ile Galatasaray arasındaki büyük derbiyi izlemektir.

“İYİ Kİ FENERBAHÇELİYİM”

Baba tarafından verilmiş olan Fener ismi, Bahçe’nin kimliğinin en önemli bir parçası olmuştur. Bu nedenle babasına teşekkür etmekte ve onun fanatik Fenerbahçeli olduğu için mutluluk duymaktadır. “İyi ki Fenerbahçeliyim, Allah razı olsun babamdan,” şeklinde ifadelerde bulunan Bahçe, babasının izinde yürümekten ve aynı tutkuyu paylaşmaktan onur duyduğunu belirtmektedir.

Bahçe, sadece kendi yaşamında değil, çevresindeki insanlarla olan etkileşiminde de isim ve soyadı ile ilgili sürekli olarak ilginç durumlarla karşılaştığını vurgulamaktadır. Adı ve soyadı ilk kez duyulduğunda insanların büyük bir şaşkınlık yaşadığını anlatan Bahçe, özellikle askerde bu durumu açıklamak zorunda kaldığını belirtmektedir. İnsanlar, onun ismine inanmadıkları için sık sık kimliğini göstermesine neden olmaktadır.

“BAZEN İNANMIYORLAR”

Nereye giderse gitsin, Fener ismini duyanların şaşırdığından yakınan Bahçe, söylediklerine genellikle güldüklerini ve bazen de inanmadıklarını aktarmaktadır. Özellikle hastaneye gittiğinde doktorların bu konudaki sorularının sıkça tekrarlandığını belirtmiştir. Bahçe, “İyiyim, mutluyum; ama her şeyden önemlisi Fenerbahçe’yi çok seviyorum. Fenerbahçe benim ailem gibi. Çocuklarımdan, anamdan, babamdan, kardeşlerimden ayırmıyorum,” diyerek bu bağlılığını dile getirmiştir.

Fener Bahçe’nin hayatında önemli bir yeri olan futbol maçları sırasında evde yalnız kalma durumuna da değinmiştir. Takımının maçlarını tek başına izlediğini ifade eden Bahçe, futbolun onun yaşamındaki yeri ve anlamı hakkında daha fazla bilgi vermektedir. Bu durum, Fenerbahçe’nin bir tutku olduğunu ve hayatının birçok alanında bu tutkunun yankılarının olduğunu göstermektedir.