Gaziantep’te bulunan Çelikaslan Tekstil fabrikasında çalışan işçilerin, maaş zammı talebiyle başlattığı iş bırakma eylemi, sendikal haklar ve ifade özgürlüğüne yönelik tartışmaları alevlendirdi. İşçilerin haklarını savunma görevi olan sendika başkanı Mehmet Türkmen’in yaşadığı hukuki süreç de kamuoyunda geniş bir yankı buldu ve dikkat çekti. Bu olayların, işçi sendikacılığı ve sosyal adalet bağlamında önemli bir yere sahip olduğu düşünülüyor.

14 Şubat’ta fabrikada gerçekleştirilecek olan bir basın açıklaması için hazırlık yapan işçilere destek vermek amacıyla Türkmen’in belirtilen gün sabah saatlerinde evinden çıkması sırasında gözaltına alındığı bildirildi. Ardından, aynı gün öğleden sonra serbest bırakıldı. Ancak, bu sürecin üzerinden sadece iki gün geçtikten sonra, 16 Şubat’ta tekrar gözaltına alındığı ve 17 Şubat’ta çıkarıldığı mahkeme tarafından tutuklandığı öğrenildi. Bu durum, işçilerin hak taleplerinin ne denli bir baskı ortamında yapıldığını gözler önüne serdi.

Bu esnada, Gaziantep Valiliği’nin 14 Şubat’ta kent genelinde tüm gösteri ve yürüyüşleri yasaklama kararı alması dikkat çekici bir unsur oldu. İşçilerin planladığı basın açıklamasından hemen önce alınan bu karar, pek çok kişi tarafından işçilere yönelik bir baskı mekanizması olarak değerlendirildi ve protesto edildi.

SOSYAL MEDYA’DAN AÇIKLAMA YAPTI

Sendika Başkanı Mehmet Türkmen, yaşanan süreçle ilgili açıklamalarda bulundu ve sosyal medya platformları üzerinden düşüncelerini paylaştı. Türkmen, yaptığı açıklamada şu ifadeleri kullandı: “Hakkımdaki ev hapsi kararı az önce kaldırıldı. Yurtdışı yasağı ve karakola imza şartı devam edecek. Bu kararlara çok sevinecek halde değiliz maalesef” dedi. Yıllarca süren tutukluluk deneyimlerinin, onu ve diğer tutukluları derinden etkilediği görülüyor.

Türkmen, 25 gün boyunca haksız yere cezaevinde kaldıktan sonra tahliye edildiğini ifade ederek, “Bir gün sonra tekrar ev hapsine verildim. Haksız yere 8 yıl yatan Selçuk Kozağaçlı, bir gün sonra yeniden tutuklandı. Hala haksız yere tutuklu olan yüzlerce, binlerce insan, dostlarımız, yoldaşlarımız cezaevinde” şeklinde bir değerlendirme yaptı. Bu ifadeler, Türkiye’deki cezaevleri koşullarının yanı sıra, işçi sınıfının mücadelesine ve sosyal adalet talebine de ayna tutmaktaydı.

Mehmet Türkmen, “Bu koşullarda bizim için dışarıda ‘özgür’ olabildiğimiz her günün tek bir anlamı var; geride kimseyi bırakmadığımız gerçek bir adalet, demokrasi ve özgürlük için mücadele etmek” diye ekledi. Bu açıklamalar, işçilerin ve onların temsilcilerinin, haksızlıklar karşısında duruşlarını göstermek amacıyla verdikleri mücadelenin önemini vurgulamakta ve sosyal adalet istemek için toplumsal dayanışmanın gerekliliğini hatırlatmaktadır.

Çelikaslan Tekstil fabrikasında gerçekleşen iş bırakma eylemi yalnızca işçilerin maaş talepleri açısından değil, aynı zamanda sendikal hakların korunması ve ifade özgürlüğü meselesi üzerinde de önemli bir baskı oluşturmuştur. Eylemler, işçi hareketinin Türkiye genelindeki seyrini değiştirme potansiyeline sahipken, bu süreçte yaşanan hukuksal engeller ve yasaklarla birlikte, Ankara’nın işçi sınıfına yönelik yaklaşımını ortaya koymaktadır.

Sonuç olarak, Gaziantep’te yaşanan bu olay, Türkiye’deki işçi hakları ve demokratik haklar konusundaki tartışmaları yeniden alevlendirmiştir. Türk işçi sınıfının mücadelesinin, hem ekonomik hem de siyasi anlamda daha