İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ne yönelik yürütülen yolsuzluk soruşturması, sadece yerel yönetimin bütçesinin nasıl kötüye kullanıldığını değil, aynı zamanda devletin kurumsal yapısına sızmaya çalışan ilişki ağlarını da açığa çıkarıyor. Soruşturmanın derinleştikçe, meselenin basit bir yolsuzluk iddiasının ötesine geçtiği ve medya, finans çevreleri ile yargının kritik noktaları arasında geniş bir çıkar ilişkisi ağına dair ipuçlarının ortaya çıktığı görülüyor.

Soruşturmanın en dikkat çekici unsurlarından biri, kamuoyunda “kızıl saçlı savcı” veya “köstebek savcı” olarak bilinen S.S.Ç.’nin durumu oldu. Yolsuzluktan tutuklanan Ekrem İmamoğlu’nun avukatı Mehmet Pehlivan ile operasyon öncesinde bir otelde buluştuğuna dair baz istasyonu kayıtlarının dosyaya girmesi, şüpheyi somut bir bulgu haline getirdi. Hâkimler ve Savcılar Kurulu’nun bu durumla ilgili inceleme başlatması, S.S.Ç.’nin ifadesinin alınmasının ardından görevden uzaklaştırılması, konunun ciddiyetini ortaya koyan önemli adımlar olarak değerlendirilmektedir.

S.S.Ç.’nin görev tanımı oldukça net: Genel Soruşturma Bürosu’nda görevli bir cumhuriyet savcısı olarak Asliye Ceza Mahkemesi’nde iddia makamını temsil etmekte ve itiraz ile yenileme taleplerine görüş bildirmektedir. İddialar doğruysa, bu pozisyondaki bir savcının soruşturmanın taraflarından biriyle aynı gün ve aynı mekânda bulunması yalnızca etik bir sapma değil, aynı zamanda yargının tarafsızlığına yönelik ciddi bir tehdit teşkil etmektedir. Ayrıca, S.S.Ç.’nin operasyonu yürüten başka bir savcıyı üstü kapalı olarak tehdit ettiği iddiaları, bu riskin somut boyutunu gözler önüne seriyor.

İddialar arasında, saç rengini değiştirme gibi sembolik görünen ancak kaçınma, iz kaybettirme veya dikkat dağıtma gibi şüpheler uyandıran detaylar da bulunmaktadır. Normal şartlarda önemsiz görülen bu ayrıntılar, yargı kurumuna olan güvenin ne denli zayıfladığını ortaya koyuyor. Bir savcının görünümü üzerinden yürütülen tartışmalar, yargıdaki sorunların artık kamu güvenliği meselesi haline geldiğinin bir göstergesi.

İBB dosyası genişledikçe, otel kayıtlarından finansal trafiğe, medya bağlantılarından bürokratik nüfuz ağlarına kadar uzanan kapsamlı bir tablo belirginleşiyor. S.S.Ç. yalnızca bireysel bir etik ihlal iddiası değil, aynı zamanda yargı sistemindeki çatlakların somut bir örneği olarak karşımıza çıkabilir.

Devletin bu soruşturmada sergilediği kararlılık, kurumların kendi içinde arınma kapasitesinin hâlâ işlediğini göstermektedir. Zira ortada yalnızca bir belediyenin değil, güçlü bir çıkar şebekesinin yıllardır sürdürdüğü bir düzen bulunmaktadır. Bu düzenin sürdürülebilir olmadığı, her veri, her tanık beyanı ve her teknik bulguyla daha da belirgin hale gelmektedir.

Bu sebeple İBB dosyası, devletin yalnızca en büyük yerel yönetimindeki yolsuzlukları değil, aynı zamanda bu büyük yolsuzluk çarkının oluşumunda rol oynayan medya, finans dünyası ve nihayetinde yargıdaki usulsüzlükleri de düzeltmeye yönelik bir fırsat sunacaktır.