Gazeteci Fatih Altaylı, AK Parti ile CHP seçmenleri arasındaki farklılıkları ele aldığı yazısında, “İktidar yanlıları, iktidarda kalmanın önemini biliyor ve buna göre hareket ediyor. Muhalefet destekçileri ise iktidar olmanın en büyük hedef olduğunu kavrayamamış durumdalar” ifadelerini kullandı.

Altaylı, kenti internet sitesinde yayınladığı “İktidar destekçileri ile muhalefet destekçilerinin farkları” başlıklı köşe yazısında, iktidar yanlılarının liderlerinin eylemlerine katılmasalar bile “bir bildiği vardır” diyerek onlara güvendiklerini, muhalefet destekçilerinin ise liderlerinin en küçük hatasında liderliğini sorguladıklarını belirtti.

Altaylı’nın yazısında şu ifadeler yer aldı:

“Türkiye bu durumda iken muhalefetin nasıl bu kadar başarısız olabileceğini düşünüyorsunuz, değil mi?

Anlatayım.

İktidar AK Parti, muhalefet ise CHP olarak tanımlanabilir.

İktidarı destekleyenler, bin konuda 999’unda farklı görüşlere sahip olsalar bile, sadece bir konuda aynı fikirde oldukları için iktidarı desteklemeye devam ediyorlar. O bir konu, onları bir arada tutmaya yetiyor; 999 farklılık göz ardı ediliyor.

Öte yandan, muhalefet destekçileri, bin konuda 999’unda aynı fikirde bulunsalar bile, bir noktada fikir ayrılığı yaşadıklarında hemen bölünüyorlar. Birbirlerini karalamak ve eleştirmek için 999’luk bir fikir birliği yerine, 1’lik bir ayrılık yeterli oluyor.

İktidar yanlıları, geçmişte kendilerine ağır eleştiriler yönelten kişilere bile kapılarını açık tutuyorlar. İktidar karşıtı söylemlerde bulunanları bile, yanlarına gelen birine hemen kabul edebiliyorlar; geçmişte ne söylediğine veya ne yaptıklarına bakmadan, o gün onların yanında olmasını yeterli görüyorlar.

Muhalefet destekçileri ise, iktidardan ayrılıp kendi yanlarına gelen kişileri kabul etmekte zorlanıyorlar. Eleştiriler yaparak geri dönenlere, geçmişte söylediklerini hatırlatarak, geçiş yapmalarına izin vermiyorlar.

İktidarın parti örgütü, yeni üye kazanmak için aktif bir şekilde çalışıyor, yeni gelenlere görev veriyor ve sahada etkin olmalarını sağlıyor. Hatta, şu an kimsenin gelmediği dönemlerde bile kapı kapı dolaşarak yeni üyeler kazanmaya çabalıyorlar.

Muhalefetin parti örgütü ise, yeni üye gelmesini engellemek için çaba sarf ediyor. Özgür Özel bu durumu değiştirmeye çalışsa da, partiye girmek hâlâ kolay değil.

İktidar, yeni katılanları hemen harekete geçirip, onlara görevler veriyor ve organizasyona dahil ediyor.

Muhalefette ise, eski üyeler kendilerini partinin sahibi gibi gördükleri için yeni gelenlere genellikle olumsuz yaklaşıyorlar. Partiye katılanlara yeterince görev verilmediği için, yeni üyeler ne yapacaklarını bilemiyor. Bu durum bazı kırılmalara neden olsa da, eski alışkanlıklar hâlâ baskın durumda.

İktidar yanlıları, temsilcileri olarak gördükleri gazetecilere ve düşünce insanlarına tüm hatalarına rağmen güveniyor, eleştirmiyorlar. Kapalı kapılar ardında tartışsalar bile, kamuya açık alanda destek vermekten vazgeçmiyorlar.

Muhalefet destekçileri ise, onların adına risk alan ve iktidarın saldırılarına maruz kalan gazetecilere, sadece bir bakanla yapılan bir diyalog veya bir açıklama yüzünden anında suçlamalarda bulunabiliyorlar.

İktidar yanlıları, liderlerinin yaptığı veya söylediği bir konuda katılmasalar bile, “bir bildiği vardır, hata yapıyorsa zamanla düzeltir” diyerek güven besliyorlar.

Muhalefet destekçileri ise, liderlerinin en küçük hatasında, hemen liderliğini sorgulamaya başlıyorlar.

İktidar yanlıları, iktidarda kalmanın önemini biliyor ve buna göre hareket ediyorlar.

Muhalefet destekçileri ise, iktidar olmanın en büyük hedef olduğunu kavrayamamış durumdalar.

Elbette başka etkenler de mevcut ve bunlara da bir gün değinilecektir, ancak çözümü en kolay sorunlar bunlardır.

Çözülür mü?

Bilmiyorum.

Eğer çözülmezse, muhalefetin ve muhalefet liderinin oldukça zor bir süreçten geçeceği aşikâr.”