Netanyahu, Epstein’in İsrail adına faaliyet gösterdiği yönündeki iddialara dair ilk kez açıklamalarda bulundu.
“Epstein’in Ehud Barak ile olağanüstü yakın ilişkisi, onun İsrail için çalıştığı anlamına gelmez; aksine tam tersini gösteriyor” ifadelerini kullandı.
Netanyahu’ya göre, eski Başbakan Barak, 1999’daki seçim yenilgisinin ardından radikal sol ve anti-Siyonist gruplarla işbirliği yapan, sahte medya anlatılarını kullanan ve İsrail’i istikrarsızlaştırmaya çalışan bir aktör olarak öne çıkıyor.
Ancak Epstein’in MOSSAD ile bağlantılı olduğuna dair iddiaların kaynağı, Barak ile olan ilişkisi değil.
Bu konu, Barak ile temaslarından çok önce, Epstein’in MOSSAD tarafından eğitildiğine dair FBI belgeleri aracılığıyla tartışılmaya başlanmıştı.
Kaldı ki durum, Ehud Barak’ın bu ilişkide yönlendirici değil, Epstein’in hedef aldığı “kullanışlı kurbanlardan” biri olduğunu ortaya koyuyor.
Epstein ile New York’taki evinde kalacak derecede yakın olması ve özel jetlerine binecek kadar içli dışlı olması, Barak’ın hem finansal hem de kişisel olarak baskı altına alınabilecek bir profil oluşturduğunu gösteriyor. Eğer gerçekten İsrail adına operasyonel bir ilişki yürütseydi, bu kadar çok iz, kayıt ve görsel malzeme ortada olmazdı.
Epstein’in Netanyahu’nun “İsrail’e düşmanlık” ile suçladığı en büyük siyasi rakiplerinden birini zaaflarından yakalayarak kontrol altına alması, bu ağın işleyişiyle son derece uyumlu bir durum sergiliyor.
Netanyahu’nun stratejisi burada netleşiyor: hem 1999’da kendisine sandıkta üstünlük sağlayan, hem de günümüzde onu diktatörlükle ve Gazze’de “aldatıcı bir savaş” yürütmekle suçlayan muhalifi Ehud Barak’ı itibarsızlaştırıyor, hem de Epstein-İsrail ilişkisini istihbarat ve devlet düzleminden çıkararak “kişisel dostluk” seviyesine indiriyor.
Bu şekilde mesele, karanlık ağlar ve operasyonel bağlar bağlamından uzaklaştırılıp, Barak’ın “tuhaf arkadaşlıkları” başlığına hapsediliyor.
Peki, buralarda milyonlarca belge arasında, Tom Barrack’a ait olduğu öne sürülen, bağlamı belirsiz birkaç yazışmaya odaklanarak Ankara’ya “acilen istenmeyen adam ilan edilsin” çağrısı yapanların attığı taş nereye düşüyor?
CHP’sinin, İrancısının; Suriye devrimini destekleyen ve PKK-YPG arkasındaki ABD desteğini çeken Trump’ın özel temsilcisi Tom Barrack’a, Cemil Bayık ile eş zamanlı bir şekilde yüklenmesinin nedeni gerçekten yalnızca “ahlak” mı?