Muş ilinde, çocuklarının terör örgütü PKK tarafından kaçırılmasından dolayı aileler, Demokratik Regions (DEM) Parti il binası önünde sürdürdükleri oturma eylemini kararlılıkla devam ettiriyor. Aileler, hem çocuklarının kurtarılmasını hem de toplumun bu konuda duyarlılık göstermesini istiyor. Her hafta çarşamba günü bir araya gelen bu aileler, “Anneler direniyor” ve “Yeter artık evlatlarımızı bırakın” gibi sloganlarla seslerini duyurmaya çalışıyor. Çocuklarına kavuşmayı umarak eylemlerine devam eden aileler, yıllardır gözyaşı döktükleri çocuklarının bir an önce özgür bir şekilde geri dönmelerini bekliyor.

Ailelerden Alaattin Koçhan, 9 yıl önce Bursa’dan kandırılarak terör örgütü PKK tarafından alıkonulan oğlunun geri dönmesi için mücadele ediyor. Koçhan, gazetecilere yaptığı açıklamada, “PKK’dan ve DEM Parti’den oğlumu istiyorum. Oğlum neredeyse artık bıraksınlar,” diyerek içinde bulunduğu çaresizliği dile getiriyor. Aileler, sosyal destek beklerken, Koçhan, korkmadan sesini yükseltiyor ve “Artık dayanamıyorum. Oğlumu göndersinler,” diyerek yardım çağrısında bulunuyor.

Koçhan, oğluna olan özlemini ve kaygılarını ifade ederek, “Ersin oğlum, neredeysen, sesimi duyuyorsan artık çık gel, kimseden korkmaz, gel devlete sığın,” diyor. Oğlunun yanında olmasını istediğini belirtirken, “Devletten başka senin sığınacağın bir yer yok. Oralarda sizi barındıracak bir yer yok. Sizi maşa olarak kullanacaklar, bir gün öldürüp bir taşın dibine bırakıp gidecekler,” şeklinde uyarıda bulunuyor. Bu sözler, özellikle gençlerin ve çocukların kaderlerinin terör örgütleri tarafından elden alındığını vurgulayan bir çığlık niteliği taşıyor.

Bir diğer aile üyesi olan Şahinaz Özcan ise, 8 yıldır oğlundan haber alamadığını ve 6 yıldır aynı yerde eylem yaptıklarını ifade ediyor. Özcan, “Ben oğlumu DEM Parti’den ve PKK’dan istiyorum. Onlar burada ne için olduğumu biliyorlar. Çocuğum için duruyorum. Ben kimseden para pul istemiyorum, oğlumu istiyorum,” diyerek duygularını aktarıyor. Gözyaşları içinde, “40 yıldır PKK’nın, DEM Parti’nin hali budur. Artık yeter,” diyerek isyan ediyor. Özcan, “Atilla sesimi duyuyorsan gel devlete teslim ol. Devletimiz bir, bayrağımız bir,” diye ekleyerek, devletine olan güvenini ve özlemini dile getiriyor.

Muş’ta yaşanan bu olaylar, terör örgütleriyle mücadele eden ailelerin içinde bulunduğu zorlukları gözler önüne seriyor. Çocuklarını geri almak isteyen anne ve babaların gözyaşları, toplumun desteğiyle daha da anlam kazanıyor. Eylemler, sadece muşlular için değil, tüm Türkiye’deki benzer durumda olan aileler için de bir umut ışığı olmaya devam ediyor. PKK’nın ve DEM Parti’nin faaliyetleri karşısında artık aileler, toplumun dikkatini bir nebze de olsa kazanmak için seslerini yükselmeye kararlı görünüyor. Bu durum, terörün ne denli yıkıcı yıllar geçse de etkisini sürdürmeye devam ettiğinin bir başka kanıtı olarak öne çıkıyor.