Hangi tatil, bir yıl boyunca yaşanan tüm yorgunlukları geride bırakabilir?
Hangi tatil, günlük hayatımızı huzur dolu bir şekilde süsleyebilecek kadar uzun ve etkili olabilir?

***

Düşün bakalım!..
Yıllar boyu sahillerde keyif yaparak geçirenler, her yaz Kuzey Ege ve Çeşme çevresinde serin sularla buluşanlar…
Tatil bölgelerindeki kalabalıklara, lunaparklarda eğlenen çocuklar gibi gülümseyerek yaklaşanlar…
Sonrasında kalkıp böyle sorular sormak ne kadar anlamlı? Bu sorular, 2004 yazından beri aklımda kalmış. Geçenlerde yine karşıma çıktı.
Sorularımın altına düşmüşüm ki…
Asıl önemli olan, tatillerimizin geçmesini umarak çırpındığımız anlar değil, gündelik yaşamımız. Peki, bunun için ne yapıyoruz?
Ne kadar uzun olursa olsun, tatillerimiz her zaman "kısa" kalmaya mahkum.

***

Bu konuda haksız mıyım?
Hayır!
Ama belki de meseleyi biraz sert dile getirdim.
Evet!

***

Dünya sürekli değişiyor ve son yıllarda bu değişimin hızı katlanarak artıyor.
Ancak tatil denilince bazı gerçekler hep sabit kalıyor.
Geçen gün yine duyduğum bir haber…
Japonlar, tatil dönüşlerinde hala tıbbi yardım alacak kadar ciddi bir depresyon yaşıyorlarmış. Geçmişte Paris’e akın edenler, yüksek beklentileri karşılanmadığında otel odalarına kapanıp dönüş tarihini bekliyorlardı. (Modern psikiyatri, bu duruma "Bu muymuş Paris?" adını vermişti.) Şimdi belki de neden tatillerinin keyfini çıkaramadıklarını bilmiyorum!
Ancak burada asıl mesele, tatil dönüşü değil, normal hayata dönüş. İşte burası sorunlu…
Artık "Güzel bir tatil yaparım, bana iyi gelir" hayalleriyle geçiştirilemeyecek bir durum söz konusu.

***

Biraz da bugünkü halimden bahsedeyim…
Pandemi sonrası eski yaz mevsimi alışkanlıklarım değişti…
Mayıs geldiğinde, İstanbul’da bir haftadan fazla kalmadan tekrar yola çıkma alışkanlığım kalmadı.
Fakat son iki yıldır, eski tarz bir tatil kasabasında geçirdiğim günlere bayılıyorum…
Yanımda bal gibi tatlı iki kız çocuğu varsa, onların saf mutluluğu ve deniz-güneş coşkusu her şeyi unutturuyor.
Dönüşte nelerin beklediğini düşünmüyorum bile…

***

Günde iki kez dondurma almak için bakkala gittiğimiz o neşeli yürüyüşler…
O iki-üç dakikalık sohbetlerin tadı, her şeyin önünde. Ah, bir de o muhteşem mehtabı cep telefonuma kaydedebilsem!
"Olmaz dayıcığım," diyor küçük olan;
"Cep telefonlarının kameraları o konuda büyük sıkıntı…"
Onların bilmediği bir şey yok ki!

iahaber Uygulamamızı İndirin

Uygulamalara Özel Ayrıcalıkları Keşfedin!