San Diego’da bulunan “Türk Evi” (House of Türkiye), gurbetteki Türkler için sıcak bir yuva haline geldi. Yıllık milyonlarca ziyaretçiyi ağırlayan bu mekânda, Türk kültürü ve lezzetleri ön plana çıkıyor. House of Türkiye Başkanı Fatih Ulupınar, evlerinin 4. yılını kutladıklarını duyurdu.

Ferit BİNZET / ABD (İGFA) – ABD’deki San Diego şehrinin Balboa Park’ında konumlanan “Türk Evi”, yalnızca bir kültürel merkez olmaktan öte, özlem ve aidiyet duygularının somutlaştığı bir buluşma noktası haline geldi.

29 Ağustos 2021’de kapılarını açan House of Türkiye, uluslararası “Evler” projesinin bir parçası olarak Türkiye’nin dünyaya açılan penceresi oldu. Bu mekâna adım atan herkes, sadece bir ülkeyi değil; derin bir geçmişi, zengin bir kültürü ve sıcak bir insanlığı keşfetme fırsatına sahip oluyor.

GURBETTE BİR ARAYA GELEN KALPLER

San Diego’da yaşayan Türkler için bu mekân, sadece bir bina değil; özlem, kimlik ve dayanışmanın temsilcisi. Her etkinlikte, Türkiye’nin ruhu yeniden canlanıyor. Gönüllülerin katkılarıyla hayata geçirilen bu mekânda, kültür sadece anlatılmıyor, aynı zamanda yaşatılıyor.

Türk halk oyunları, müzik, el sanatları ve mutfak lezzetleri; House of Türkiye’de düzenlenen etkinliklerle ziyaretçileri Anadolu’nun dört bir yanına götürüyor. Bir bardak demli çay, sıcak gözleme veya paylaşılan bir kahkaha, hepsi bu evde Türkiye’nin ruhunu yaşatıyor.

MİLYONLARCA İNSANA UZANAN BİR HİKÂYE

Her yıl milyonlarca ziyaretçi, Balboa Park’taki bu özel mekâna akın ediyor. Burada, Türkiye’nin kültürel mirası dünyanın dört bir yanından gelen insanlara ulaştırılıyor. Ziyaretçiler, sadece bilgi edinmekle kalmıyor; Türkiye’yi hissediyor, tanıyor ve çoğu kez kalplerinde bir seyahat hayaliyle ayrılıyor.

“BU EV BİZİM” DİYENLERİN HİKÂYESİ

House of Türkiye Başkanı Fatih Ulupınar, bu özel günün anlamını şu sözlerle ifade etti:

“Bugün bizim için çok özel bir gün. Hem Ramazan Bayramı’nı hem de Nevruz’u birlikte kutladık. Sevdiklerimizle bir araya geldik. Bu evin kurulması kolay olmadı; uzun yıllar emek verdik ve başardık. Şimdi burada Türkiye’yi anlatıyor ve yaşatıyoruz.”

Ulupınar’ın sözleri, bu yapının ardındaki mücadele ve inancın en güçlü yansıması olarak öne çıkıyor.

Gönüllülerden Berna Erten, bu çabanın gerçek yüzünü anlattı: “Bizler her hafta sonu ailelerimizle birlikte buradayız. Çocuklarımızla Türkiye’yi tanıtıyoruz. İnsanlar ülkemizi merak ediyor ve sorular soruyor. Biz de elimizden geldiğince anlatıyoruz. Bu ev, bizim gururumuz.”

“BURASI SAN DIEGO’DAKİ TÜRKİYE”

Diğer bir gönüllü Dilek Kıncal ise hislerini şu şekilde paylaştı: “Burası bizim için San Diego’daki Türkiye. Özlemimizi burada gideriyoruz. Misafirlerimize geçmişimizi, bugünümüzü anlatıyoruz. Adeta küçük bir turizm ofisi gibi çalışıyoruz. En önemlisi, burada kendimizi evimizde hissediyoruz.”

Ailesinde bir Türk gelini olan İskoçyalı Thom Somes ise duygularını şu sözlerle dile getirdi:

“Burada olmak bizim için gerçekten çok özel bir duygu. Ailemizde Türk kültürüyle güçlü bir bağ var. Oğlumuz, annesi İngiliz babası Türk olan biriyle evlendi. Yani gelinimiz yarı Türk. Bu vesileyle İstanbul’a ve Türkiye’ye gitme fırsatı bulduk. Evimizde hem Türk bayrağı hem de İskoç bayrağı var. Çünkü gelinimiz aynı zamanda İskoç kökenli. Kendisi Birleşmiş Milletler’de çalıştı ve altı dil biliyor. Bu güçlü kültürel bağa sahip olmak bizim için büyük bir gurur. Ailemizde Türk kökeninin olması, Türkiye’ye olan sevgimizi daha da derinleştirdi. Artık bu bağ, sadece ziyaretlerden ibaret değil; tamamen aileden gelen bir sevgiye dönüştü. İstanbul’da sokak hayvanlarına gösterilen ilgi ve şefkat ise kalplerimize dokundu. Türkiye, bizim için sadece bir ülke değil; aynı zamanda bir aile, bir duygu ve güçlü bir bağ demek.”

KÜLTÜRLER ARASINDA KURULAN SICAK BİR KÖPRÜ

House of Türkiye, sadece bir kültür evi olmanın ötesinde, farklı milletleri bir araya getiren, önyargıları yıkan ve dostluklar oluşturan bir köprü niteliğinde. Her ziyaretçiyle birlikte büyüyen bu hikâye, Türkiye’nin kalpten gelen sıcaklığını dünyaya taşımaya devam ediyor.

Ve belki de en önemlisi, bu ev, binlerce kilometre uzakta bile “memleket” duygusunun asla kaybolmadığını hatırlatıyor.