SENDEN GERİYE KALAN

X  X  X  X

(Reminders of Him)

Yönetmen: Vanessa Caswill
Senaryo: Lauren Levine, Colleen Hoover
Görüntü: Tin İves
Müzik: Tom Howe
Oyuncular: Maika Monroe, Bradley Whitford, Jennifer Robertson, Rudy Pankow, Zoe Kosovic, Lainey Wilson, Monika Myers

Universal filmi, 2026

Son günlerdeki en büyük sürprizlerden biri olarak nitelendirilebilecek bu film, önemli bazı yapımları kaçırmış olmama rağmen dikkatimi çekmeyi başardı. Dışarıdan bakıldığında tanınmış bir kadro içermeyen bu yapım, son zamanların en etkileyici örneklerinden biri olarak öne çıkıyor. Umarım izleyicilerle buluşur.

Senaryosu Colleen Hoover’ın 1922’de kaleme aldığı romandan uyarlanan film, derin bir romantik dramayı sergiliyor. Ana karakter Kenna Rowen, bir trafik kazası sonucunda yedi yıl hapis cezasına çarptırılmıştır. Serbest kaldığında, ilk aşkı ve eşi Scotty Landy’nin hayatını kaybettiğini öğrenir; çünkü kazada Kenna’nın da yer aldığı bu olayda Scotty ölmüştür. Kenna, ona yazdığı mektuplarla geçmişe sıkı sıkıya bağlıdır.

Eski bir futbolcu olan ve bar işleten Ledger, Kenna’ya karşı duyduğu çekimle dikkat çekiyor. Ancak Kenna, geçmişinin ağırlığı altında ezildiği için bu durumu pek fazla değerlendiremez. Yine de ikili arasında gelişen bir aşk hikayesi, zamanla kendini gösteriyor. Film, izleyicilere oldukça özel bir seks sahnesi de sunuyor.

Olaylar, Welcome to Paradise adlı tesisin bulunduğu Laramie Wyong şehrinde geçiyor. Bu arada, yıllar önce izlediğim ve içindeki “The Man From Laramie” şarkısını hâlâ hatırladığım bir filmi anımsadım. Filmin sunduğu ‘country’ türündeki müziklere duyduğum hayranlığı da ifade etmeliyim.

Yerel unsurlar da dikkat çekiyor. Örneğin, dövmeleriyle dikkat çeken erkeklerin yanında, bedenlerine dokundurmamış kadınlar göze çarpıyor. Anneler günü burada coşkuyla kutlanırken, bir kitapçının akşamları bara dönüşmesi ve Ledger’a bir kaplumbağanın adının verilmesi gibi detaylar, filme renk katıyor.

Scotty’nin annesi ve küçük kızın büyükannesi olan Grace karakteri, izleyicilere Fatma Girik’i hatırlatacak kadar etkileyici bir performans sergiliyor. Bu benzerlik, Türk sinemasında bile az rastlanan bir durum. Ayrıca, tüm oyuncuların rollerini başarıyla üstlendiğini belirtmekte fayda var.

Ancak filmin asıl odak noktası, Kenna’nın hiç görmediği kızı. Onu altı hafta erken doğurmuş ve bir kez bile kucaklayamamıştır. Şimdi, “Neyse ki kızıma güzel bir hayat sunuyorlar” diyerek durumu kabullenmiştir. Bu film, benzer temalara sahip birçok yapımda sıkça rastladığımız çocuk temasıyla da harmanlanıyor. İletişim eksikliği üzerine sıkça tekrar eden “We Have To Talk” gibi ifadeler, izleyiciye tanıdık gelecek.

Film, sonunda çağdaş Amerika’ya ya da benzer bir şekilde Kanada’ya dönerken, birçok yapımın klişelerinden kaçınıyor. Geleneksel bir kovboy, gerilim ya da kara film ögeleri barındırmayan bu eser, kendine özgü bir kimlik kazanmayı başarıyor.

Sonuç olarak, bu film kendine has özellikleriyle farklı bir deneyim sunuyor. Bunca yıl boyunca beni takip edenlerin, bu esere bir göz atmalarını öneririm.