Sezgin Tanrıkulu’nun konuşmasından satır başları:

“İnsan Haklarının Korunması Üzerine Düşünceler”

Değerli Milletvekilleri, Siber Güvenlik Kanunu üzerine söz aldım. Hepinizi saygıyla selamlıyorum. Öncelikle, hukuk devleti mi, güvenlik devleti mi? Bu soruyu kendimize sormalıyız. Adalet ve Kalkınma Partisi, maalesef kuruluş değerlerinden oldukça uzaklaşmış durumda. Özellikle son on yılda, Anayasa değişikliğinden sonra, hukukun üstünlüğü ile güvenlik devleti arasındaki denge bir kenara bırakılmış ve daha çok güvenlik odaklı bir yaklaşıma yönelmiştir. Bu durum, bireylerin özgürlükleri ve haklarını göz ardı eden bir hal almıştır.

Bu kanun da, Adalet ve Kalkınma Partisi’nin yeni anlayışına uygun bir biçimde kaleme alınmış olup, başlığı dahil olmak üzere bu anlayışı yansıtmaktadır.

Neden bunları söylüyorum? Bu yasada, yurttaşlarımızın ve bireylerin temel haklarının nasıl korunacağı ile ilgili, insan haklarının nasıl göz önünde bulundurulacağı ve ifade özgürlüğünün nasıl güvence altına alındığı konularında hiçbir ibare bulunmamaktadır. Özel yaşamın korunması ile ilgili de herhangi bir düzenleme mevcut değildir. Temel haklar konusunda tek bir cümle bile yer almamaktadır. Bu durumda, getirdiğiniz düzenleme ile özellikle tanımlara baktığımızda, dördüncü maddesindeki belirsiz tanımlamalar, Anayasa’ya kesinlikle aykırı olan bu tanımlamaların içeriği, her türlü anlama gelebilecek şekilde belirlenmiştir.

Örnek vermek gerekirse, “Siber olay” ifadesi tanımlanmış olmasına rağmen, bu tanımın belirsizliği nedeniyle çok farklı yönlere çekilebilir. Ayrıca yine beşinci ve altıncı maddelerde, kurula ve başkana sınırsız yetkiler verilmiştir. Ancak anayasadan kaynaklanmayan hiçbir yetki kullanılmamalıdır. Bu nedenle, bu yasanın mevcut haliyle düzenlenmesi, var olan anlayışımıza aykırı olup, bu yasanın temel amacı; yurttaşlarımızın, muhalefetin temel haklarında ifade özgürlüğü ve kişisel özgürlükler ile güvenlik haklarını ihlal edecek bir aracın oluşturulmasıdır.

---