Trump’ın İran İstekleri: Savaş ve Demokrasi Krizi

ABD Başkanı George W. Bush, İran ile savaşmayı oldukça arzuluyor ve kara harekatı seçeneklerini değerlendiriyor. Ancak, 2003 yılında bu isteğini geri çektiren dönemin Savunma Bakanı Colin Powell’dır.

Tarihte İran’ı işgal eden yalnızca iki büyük figür bulunmaktadır:

“M.Ö. 330 civarında Büyük İskender ve…

14. Yüzyılın sonlarında Timur.”

Bu iki hükümdarın İran’ı fethetmesi, coğrafi koşullar nedeniyle oldukça zor bir kara harekatı gerçekleştirilmesinin ne denli güç olduğunun bir göstergesidir (Tom Marshall, Die Macht Der Geographie im 21. Jahrhundert, s.62).

Geniş topraklarıyla İran, çöl, bataklık ve dağlık alanlar içermekte; bu da kara harekatının her türlü teknolojik desteğe rağmen son derece zor olduğu anlamına geliyor.

Bugün Trump’ın İran ile ilgili kara harekatı konusundaki çelişkili açıklamalarının arkasında, coğrafi engellerin yanı sıra büyük riskler yatıyor.

Birçok Amerikan askerinin bu süreçte geri dönmeme ihtimali de dikkat çekici bir durum.

Ancak Trump’ın tavırları, birçoklarına göre akıl sağlığından şüphe ettiriyor!

Maliyetle Yüzleşmek

Trump’ın İran savaşı, Amerikalılar arasında huzursuzluğa ve daha fazlasına yol açarak Trump’ı sorgulatmaya başlıyor. Bunun ilk belirtilerinden biri geçen haftada ortaya çıktı.

Amerika’da benzin ve dizel fiyatları yükselmeye başladı.

Amerikan halkı, savaşın maliyetleriyle yüzleşmeye başladı.

Ekonomik yükler, siyasi itirazların önüne geçiyor.

Ayrıca, savaş için Kongre’den 200 milyar dolarlık ek bütçe talebi, Trump’a olan desteği azaltıyor.

Sadece Bir Yıl

Günümüzde ise bu durumun üstesinden gelmek mümkün.

Demokrasiden vazgeçmek!..

Birçok demokraside denge ve denetim sistemleri bozulmakta, hukukun üstünlüğü zayıflamakta, bağımsız medya baskı altında kalmakta ve düşünce ile ifade özgürlüğü kısıtlanmaktadır.

Trump yönetimi, bunun en belirgin örneklerinden birini sergiliyor.

Bir ülkede seçimlere rağmen otokratik bir yönetime geçiş, genellikle dört ila beş yıl, bazen de sekiz ila on yıl sürebilirken, Amerika’da demokrasinin bozulması sadece bir yıl içinde gerçekleşiyor.

Başrolde Trump

Yavuz Baydar’ın aktardığı bir araştırmaya göre, İsveç Göteborg Üniversitesi bünyesindeki V-Dem Enstitüsü, dünya genelindeki uzun süreli demokrasi araştırmalarıyla dikkat çekiyor:

– Medya tehdit altında,

– Muhalefet üzerinde yargısal baskı var,

– Kaynaklar yalnızca iktidar lehine kullanılıyor,

– Meclis etkisini kaybediyor.

Dünya nüfusunun yüzde 41’i otokratik yönetimler altında yaşamaktadır.

En çarpıcı sonuç ise Amerika ile ilgili:

Amerika, demokrasi endeksinde 180 ülke arasında 20. sıradayken, Trump döneminde 51. sıraya düşüyor.

Bir yıl içinde demokrasinin en hızlı bir şekilde çöktüğü ülke Amerika olarak kaydediliyor.

Bu sürecin baş aktörü ise Trump’tır!

Fed Başkanı Onayı

Çürüyen demokrasilerin belirgin bir özelliği, kendisine kayıtsız şartsız bağlı bir bürokrasi oluşturmaktır.

Amerika’da son günlerde bunun iktisadi kuralları altüst eden bir örneği yaşanıyor.

Trump, iktidara geldiğinden beri Amerikan Merkez Bankası (FED) Başkanı Jerome Powell’ı “faizleri düşür” şeklinde baskı altına alıyor. Ancak Powell, bu isteğe boyun eğmiyor ve Trump onu istifaya zorlamaya çalışıyor.

Geçen haftaki toplantıda faizleri yine indirmedi. Artan enflasyona karşı faizlerin düşürülmesi ekonomik krizi davet etmekle eşdeğer; hele savaş ortamında bu daha da tehlikeli.

FED, 1’e karşı 11 oyla faizleri sabit tutma kararı aldı.

Bir kişi ise faizin indirilmesi yönünde oy kullandı.

Peki, o kişi kim?…

Stephen Miran, Trump’ın faizin indirilmesini isteyen FED Başkan adayıdır!

Trump’ın etkisiyle, ekonomik kural geride kalıyor ve faizin indirilmesi yönünde oy kullanılıyor.