Türkiye’de işçi ve emekli sayısı arasındaki denge, Avrupa ülkeleriyle kıyaslandığında oldukça dikkat çekici bir duruma sahip. Özellikle Primli sistemlerde ideal çalışan ve emekli oranının 4 olması gerektiği belirtilmekle birlikte, gerçek hayatta bu durumun gerçekleşmesi çok zor görünüyor. 2021 yılında Türkiye’de emekli ve çalışan oranı 1.9 olarak gerçekleşirken, bu oran Almanya ile aynı seviyede bulunmaktadır. Türkiye’de son yıllarda yapılan Emeklilikte Yaşa Takılanlar düzenlemesiyle birlikte emekli sayısı hızla artış göstermiş ve 2023 yılı itibarıyla 15.2 milyonu aşmıştır. Ülkedeki çalışan sayısı ise 25.3 milyonu bulmuştur.

Sosyal güvenlik sisteminin sürdürülebilirliği açısından önem taşıyan aktif çalışan ve pasif çalışan oranı da göz önüne alındığında, Türkiye’de istihdamdaki 1.67 kişiye 1 emekli düşmektedir. Bu durum, 2002 yılında %2.08 iken 2023 yılında %1.67’ye gerilemiştir. Türkiye Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu Araştırma Merkezi’nin raporuna göre, emekli/çalışan oranının en düşük olduğu ülkeler Hırvatistan ve Fransa olarak belirlenmiştir. İzlanda ise 202 bin çalışan ve 82 bin emeklinin bulunduğu ülke olarak yüzde 2.5 ile en yüksek emekli çalışan oranına sahiptir.

Sonuç olarak, Türkiye’de işçi ve emekli sayıları arasındaki dengenin Avrupa ülkeleriyle karşılaştırıldığında oldukça hassas bir konu olduğu görülmektedir. Emeklilikte yaşa takılanlar düzenlemesi ve diğer faktörler nedeniyle emekli sayısının hızla artması, sosyal güvenlik sisteminin geleceği açısından önem teşkil etmektedir. Ancak, bu dengeyi sağlamak ve sürdürülebilir bir şekilde devam ettirmek için önemli adımlar atılması gerekmektedir. Her ülkenin kendi sosyo-ekonomik koşulları göz önüne alınarak, emekli ve çalışan sayıları arasındaki dengeyi korumak için politikalar geliştirilmelidir. Bu sayede sosyal güvenlik sistemi uzun vadeli olarak ayakta kalabilir ve vatandaşların yaşam standartları korunabilir.