Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, iki kişi arasında yaşanan alacak meselesinde, alacağın altın mı yoksa Türk lirası cinsinden mi olduğuna dair başlatılan davada, yerel mahkemenin WhatsApp yazışmalarını dikkate alarak verdiği kararı hukuka uygun buldu.

Samsun’da yaşayan bir kişi, tanıdığından borç para talep etti. Borç verilen kişi, altınlarını bozdurarak 90 bin lira borç verdi. Zamanla borçlu, 40 bin liralık bir ödeme gerçekleştirdi ancak kalan 50 bin liranın ödenmesi için ek süre talep etti. Alacaklı ise borcun, altın cinsinden verildiğini belirterek, kalan alacağın 50 bin lira değil, 51,31 cumhuriyet altını karşılığında Türk lirası olarak ödenmesini talep ederek dava açtı.

Borçlu taraf, davacının kendisine Türk lirası olarak borç verdiğini ve altın üzerinden bir ödünç sözleşmesi yapılmadığını savundu. Ayrıca, WhatsApp mesajlarının delil niteliği taşımadığını ve davacıdan altın aldığına dair herhangi bir beyanının olmadığını ileri sürerek davanın reddedilmesini istedi.

Vezirköprü 1. Asliye Hukuk Mahkemesi, altın cinsinden borç verildiği iddiasının ispat yükünün davacı üzerinde olduğunu belirtti. Taraflar arasındaki WhatsApp mesajlarında borcun altın cinsinden olduğuna dair bir içerik bulunmadığı için davayı reddetti.

Alacaklı, yerel mahkemenin bu ret kararına karşı istinaf başvurusunda bulundu.

Yargıtay yerel mahkeme kararını onayladı

İstinaf başvurusunu inceleyen Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi, yerel mahkemenin verdiği kararı hukuka uygun buldu.

Davacı alacaklı, bu hükme itiraz ederek dosyayı temyiz etti.

Temyiz incelemesini gerçekleştiren Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, derece mahkemelerince verilen kararı hukuka uygun bularak oy birliğiyle onanmasına karar verdi.

Dairenin kararında, taraflar arasındaki para transferine ilişkin belgeler ve WhatsApp yazışmalarının, davacının iddiasını ispat edemediği ifade edilerek, alacağın altın cinsinden ödenmesi talebinin reddedilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtildi. (AA)